In december 2009 (oei... bijna 16 jaar geleden alweer...) schreef ik een blog over onderrokken. Deze: Lang Leve De Zeeman De nieuwe jurk schijnt verbijsterend door. Onverantwoord verbijsterend, bleek onlangs. Het zou absurd zijn om nóg een hele avond krampachtig aan een restauranttafeltje te blijven zitten omdat ik niet langs de overige gasten durf. En m'n looproute zo moeten plannen dat er vooral geen licht áchter me valt is ook niet handig. Er valt dus niet aan te ontkomen: als ik dit kledingstuk nog eens wil dragen, is een onderrok essentieel. Maar tijdens de laatste zeer noodzakelijke kastopruiming zijn de onderrokjes geslachtofferd, zijnde overbodig bij mijn garderobe zoals die er toen uit zag. Een paar nieuwe kopen blijkt minder simpel dan ik dacht; de Bijenkorf, V&D, de Hema... vergeet 't maar. Die dingen zijn niet meer van deze tijd of zo. Livera, Hünkemöller, Pour Toi... nee, nee, nee. Ze hebben uitgebreide collecties met de prachtigste sexy onderjurken - slipd...
We waren in het oorlogsmuseum… …en daar zag zij – in een etalage waar ik totaal overheen gekeken had – een tasje hangen.. Dít tasje: In WO2 had iemand het – bij gebrek aan materialen – uit touw gefabriceerd. De techniek kon ik niet thuisbrengen. Gevlochten? Kleinkindje L. wilde ook zo’n tasje… …en of ik dat kon maken? Tuurlijk!Ik schafte dun macramékoord aan en ging aan de slag. De basis was simpel: een magische cirkel met 6 vasten en in de 14 volgende toeren telkens 6 steken meerderen en daarna 3 (2) toeren met bovenin een hengsel. Voor de zijkanten haakte ik een langgerekte ovaal, die qua aantal steken exact paste op de cirkels en toen was het nog een kwestie van in elkaar zetten. Dat deed ik het halve vasten en het effect was naar m’n zin. In de tussentijd waren wel m’n handen al een beetje stuk door het stugge koord, maar gelukkig kon ik voor bloemetjes en blaadjes gewone zachte katoen gebruiken. Foto's: klik voor groter Ik ben niet zo goed in borduren (...
Toen kleinkindje L een foto stuurde van twee smurfjes die ze vanhaar mama had gekregen in de Kringloop, dacht ik dat een gehaakte Smurfin een leuke aanvulling zou kunnen zijn. Ik had nog blauw garen… en wit… en geel… dus ik kon direct aan de slag. Twee dagen verder: Het blauw leek meer dan genoeg, maar bleek te weinig te zijn. Smurfin werd dan ook veel groter dan ik gedacht had ;-) Gelukkig had ik nog wat blauw garen over van het Freddie-project en die kleur week niet al te veel af. Bovendien gaat de buik (waar ik de garenwissel toepaste) bedekt worden door de jurk. Geen probleem dus. We haken vrolijk verder ;-) Na de vakantie in Meersburg pakte ik het project weer op, ondanks de 38 graden (buiten; binnen gelukkig “slechts” 25)". Eind juni 2025: de haren bevallen me niet en ik haal alle franjes (honderden!) van het hoofd af… Nieuw idee: haren zoals zorgenvriendinnetje . Niet genoeg geel garen meer, dus eerst naar de Zeeman en toen weer verder. Veel werk, maar mooier effect! 5 jul...
Stapeltoren / puzzel Dierentuin Omdat ik het haken van de stapeltoren ” jungle” zo leuk vond, begon ik ook aan een variant daarop: de dierentuin. Ik haakte een basiskegel, haakte (en borduurde) het bord “ZOO” en een nijlpaard, een neushoorn, een pandabeer, een slang en een papegaai. Ik gebruikte haakkatoen voor naald 3 / 3,5 dat ik nog had liggen. Vandaar dat mijn kleuren hier en daar afwijken van het origineel ;-). Het patroon (in het Engels) is gepubliceerd in Crochet World juni 2015, augustus 2015 en oktober 2015. Mocht je dit willen gebruiken, dan kun je HIER kopieën downloaden tegen een kleine vergoeding. Foto’s | klik voor groter Wil je de stapelpuzzel haken? Let op: het patroon is in het Engels! Zo nodig kan ik je wel helpen als je iets niet begrijpt, maar je krijgt dus geen complete NL-vertaling. De direct te downloaden .pdf bestaat uit 15 pagina’s. Ik vraag hiervoor een kleine vergoeding. De bijdragen gebruik ik om het onderhoud van dit blog (hosting provider, do...
Een “oud” patroon in een nieuw (j)(t)asje Ergens in 2020 publiceerde ik een haakpatroon voor een “chic schoudertasje” . De chique uitstraling ontleent dat tasje aan het gebruik van glanzend, zwart, macramékoord. Het is een van mijn meest favoriete tasjes en ik draag het ook gerust bij niet zo chique gelegenheden. Het contrast met b.v. een spijkerbroek is juist heel leuk. Maar kort geleden bedacht ik dat ik datzelfde tasje ook wel eens met een heel ander materiaal zou kunnen haken. Ik had nog lichtblauw garen liggen en ging direct aan de slag. Het nieuwe tasje kreeg een wat ander formaat en door gebruik van katoen werd het echt een heel ander schoudertasje. Dit keer naaide ik ook een verstevigde voering, wat ook wel nodig was, want het katoen was een stuk slapper dan het macramékoord. Ik paste het haakpatroon nog wat aan met nieuwe stap-voor-stap-foto’s en ik beschreef de variaties in formaat. Het werden maar liefst 21 pagina’s! Material...
Roze, roze, roze Toen het oudste kleinkindje een jaar of drie was, was roze haar lievelingskleur. Dus kreeg ze roze badwater met roze badzout, waste ze zich met roze badgel en met een roze zeepje, had ze een roze bekertje, droogde ze zich af met een roze handdoek, deed ze een roze badjasje aan, vingerhaakte ze met roze garen, dekte ze de tafel in roze en aten we gesmolten kaas met “roze worst” (ham). Uit díe tijd stamt het roze mandje. Het doet – 11 jaar later – nog steeds dienst tijdens logeerpartijen; dan doe ik de tandenpoetsspulletjes, shampoo en douchegel van het jongste kleinkindje er in. Maar zij is nu al acht jaar en haar roze-periode ligt al lang achter haar. Daarom besloot ik dat het mandje maar eens plaats moet maken voor iets wat meer in haar smaak valt. Binnenkort begin ik aan een exemplaar in een neutralere kleur. Omdat het toch wel jammer zou zijn als het ding zonder meer in de vuilnisbak belandt, werkte ik het haakpatroon uit en als je wilt, kan je dat gratis downloaden...
Mini knuffeltjes (squishmallows) haken Mijn kleinkindje van 8 heeft nooit genoeg knuffels, maar haar moeder weet zo langzamerhand niet meer waar ze ze moet laten. Daarom haakte ik dit keer mini-knuffeltjes en schreef ook direct de patronen uit. Haak je mee? Als je een iets gevorderde haakster bent, maak je deze leuke mini squishies in een paar uurtjes. Je kunt het digitale (pdf – 15 pagina’s) PATROON DIRECT DOWNLOADEN Materialen en afmeting Voor deze heerlijk zachte knuffeltjes kun je wat restjes velvet garen of velours garen gebruiken (mits niet te dik).Je kunt natuurlijk ook katoen of een acryl garen gebruiken. Verder heb je verschillende soorten veiligheidsoogjes nodig (zie foto’s en een restje witte wol en wat zwart garen voor de borduursels. Mijn gehaakte squishy’s werden ongeveer 12 cm hoog, maar de afmeting is natuurlijk afhankelijk van het garen dat je gebruikt. Foto’s | klik voor groter 5 haakpatronen mini knuffeltjes / squishmallows Koop de...
het uilentasje dat ik haakte voor kleinkindje S. Fascinerende uilen Uilen vind ik schitterende vogels en ik had dan ook al eens een uilentasje en een uilenversiering voor in de kerstboom gehaakt. squishmallow uiltje; haakpatroon: zie mijn Etsy-shop Maar nu was er behoefte aan een wandversiering op onze nieuw gedecoreerde slaapkamer en waarom zou ik iets kant-en-klaars gaan kopen, als ik ook zélf iets kon maken?! In eerste instantie dacht ik aan macramé, de onlangs na tientallen jaren weer opgepikte knoopkunst. Alleen... ik ben daarin nog niet zo bedreven en haken voelt veel vertrouwder. Proeven van mijn kunnen: onlangs gemaakte simpele macraméprojectjes Haken dus Een UIL! Een GROTE UIL! Met een ring van 40 cm doorsnee in gedachtenm, begon ik met het lijf. Het reliefpatroon van hoge stokjes in combinatie met vasten was niet nadrukkelijk genoeg en ik haalde alles uit en begon opnieuw met de krokodillensteek. Dat vergde de nodige aanpassingen in stekenaantallen om u...
Bundel van 6 haakpatronen “jungle” In 2014 haakte ik voor mijn toen 3-jarige oudste kleinkindje deze “Into the jungle” stapeltoren, naar een gekocht haakpatroon van Annie Crochet. Allebei mijn kleinkinderen hebben met veel plezier met de ringenpuzzel gespeeld en toen ze er te groot voor geworden waren, zette ik ‘m in de vensterbank in de logeerkamer. En daar stond ie jarenlang decoratief te zijn ;-). Omdat veel haaksters indertijd al vroegen naar het patroon, was ik van plan om hier iets mee te doen, maar ja, druk-druk-druk en er waren telkens zoveel ándere – natuurlijk óók te gekke – projecten die gemaakt moesten worden. Maar onlangs vond ik dat het er maar eens van moest komen en ik ging aan de slag.I k vertaalde de basis, voegde er tips aan toe bij gedeeltes waar ik zelf problemen mee had gehad, maakte (véél) foto’s ter verduidelijking en last bus not least: ik wijzigde de Amerikaanse maatvoering voor afmetingen en gewichten in Nederlandse. Al met al was het leuk, maar ee...
Leuke verrassing voor Pasen Pasen… Het is zo langzamerhand traditie dat ik m’n kinderen en kleinkinderen een zelf-gemaakte paasdecoratie geef, waarin ik dan op de een of andere manier een verrassing verberg. Vorig jaar was het DEZE . Dit jaar koos ik voor een strak ontworpen gehaakte PaasHaas. Ik hoopte er wat restjes katoenen garen in te kunnen verwerken, maar dat viel tegen… Ik heb namelijk een hekel aan gepruts met kleine delen, zoals armpjes en beentjes. Daarom besloot ik met forse poten te beginnen. Consequentie daarvan was, dat de haas best groot moest worden (60 vasten op het breedste deel en – zonder oren – 70 toeren. Ik bleek van de hoofdkleur niet een restje, maar 50 gram nodig te hebben! Wat een geluk dat ik van dezelfde kleur als waarmee ik begonnen was, ook nog een heel bolletje had (anders had ik opnieuw moeten beginnen…). Toen de basis-haas klaar was, vond ik hem / haar nog het meest op een kat lijken en om elk misverstand bij de ontvangers te voorkomen, haakte i...